Οι πρωτοβουλίες πολιτών και το "νέο" στην αυτοδιοίκηση

Από τα σχόλια των τοπικών εφημερίδων που αφορούσαν την Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Λέσβου που δημοσιεύτηκαν στις 31 Ιανουαρίου, θα σταθώ στο παρακάτω σχόλιο της εφημερίδας «Εμπρός».

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα από τα θετικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας είναι ότι διαθέτει αντανακλαστικά αντίδρασης για να επιβιώσει σε δύσκολες συνθήκες, σε περίοδο κρίσης και μεγάλης ανάγκης. Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια λόγω των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών επιβίωσης αναπτύσσονται και διαδίδονται σε όλη την έκταση της χώρας κινήματα που καταργούν τους μεσάζοντες, κοινωνικά παντοπωλεία και κοινωνικά ιατρεία, δίκτυα δημιουργικής συμμετοχής και δράσης (atenistas, aeolistas, κ.α.), κινήματα αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, δίκτυα ανταλλαγών, κλπ. Αυτά τα αντανακλαστικά δεν είναι τυχαία και ίσως έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες μορφές κοινωνικής οργάνωσης, μέσω των οποίων επιβιώσαμε ως έθνος και ως κοινωνία.

[Όσοι θέλετε, δείτε το έργο «Αγροτικά» του μεγάλου Έλληνα αγροτολόγου Κωνσταντίνου Καραβίδα (1890-1973) στο οποίο αναφέρεται αναλυτικά στους σχηματισμούς κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης των αυτοδιαχειριζόμενων ελληνικών κοινοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίοι επιβίωσαν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.]

Σε περιόδους κρίσης, λοιπόν, το ζητούμενο είναι οι «από κάτω προς τα πάνω» προσεγγίσεις και πρωτοβουλίες πολιτών όπως αυτές που αρχίζουν να διαμορφώνονται στον τόπο μας, κάτι που σωστά αναφέρει ο δημοσιογράφος. Όταν οι παλαιότερες δομές και οι άνθρωποι αδυνατούν να προσφέρουν λύσεις και να (συν-)εργαστούν για την εξέλιξη της κοινωνίας, τότε νέες πρωτοβουλίες πρέπει να λαμβάνονται προτείνοντας κάτι διαφορετικό. Αυτές οι πρωτοβουλίες,  αν εξελιχθούν σωστά, θα οδηγήσουν σε επαναδιαμόρφωση των κοινωνικών και πολιτικών δομών (όχι απλά σε «αλλαγή σκυτάλης») και πρωτίστως σε καλλιέργεια ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (κοινωνικής, περιβαλλοντικής και πολιτικής). Για να γίνει αυτό πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον Άνθρωπο και σε ουμανιστικές προσεγγίσεις. Διότι μέσω του ανθρώπου θα αλλάξουν οι δομές… και όχι το αντίθετο.

Τέτοιες κινήσεις στη Λέσβο είναι η Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Λέσβου «Κοινή Λογική», όπως και η αντίστοιχη κίνηση της Γέρας «αΓΕΡΑστη Ανεξάρτητη Κίνηση». Πολύ πιθανόν να δημιουργηθούν και άλλες ανάλογες κινήσεις σε όλη τη Λέσβο. Το επιτάσσουν οι καιροί και οι συνθήκες… Οι ενεργοί πολίτες  οφείλουν να διαδώσουν το μήνυμα. Είπαμε: «είμαστε οι Πρωτόγονοι μιας Νέας Συνειδητότητας» και όλοι εμείς, ως κοινωνία, θα καθορίσουμε το μέλλον μας. Η περαιτέρω εξέλιξη των πρωτοβουλιών θα επιτευχθεί μέσα από ανοιχτές διαδικασίες στις οποίες ο πολίτης θα κληθεί να συμμετέχει υπεύθυνα. Έτσι θα γίνουν προτάσεις (ξεφεύγοντας από αντιδράσεις και συνθηματολογία), θα συμφωνηθεί η κατεύθυνση, θα τεθούν οι συλλογικοί στόχοι, θα επιλεχθεί η μέθοδος και θα διαμορφωθεί η πολιτική.

Ωστόσο, κάποια μέλη της τοπικής μας κοινωνίας, δεν φαίνεται να βλέπουν με καλό μάτι τέτοιες κινήσεις. Ο προβληματισμός μου: Ποιοι  είναι αυτοί που μπορεί να ΜΗΝ επιθυμούν την ύπαρξη τέτοιων «από κάτω προς τα πάνω» πρωτοβουλιών και να το εκφράζουν ποικιλοτρόπως; Τι, αλήθεια, εκπροσωπούν; Σκεφτείτε το… και καλό θα είναι να το σκεφτούν και αυτοί...

Ναι, όπως λέει ο δημοσιογράφος: «όλα δείχνουν πως κάτι νέο πάει να δημιουργηθεί»... ποιοι το επιθυμούν και ποιοι όχι; 

«Είμαστε οι Πρωτόγονοι μιας Νέας Συνειδητότητας»

Τελικά…. εγένετο! Αυτό που ψιθυρίζονταν από ΟΛΟΥΣ τους πολίτες τόσο καιρό ότι ΕΠΡΕΠΕ να γίνει. Ο ευσεβής πόθος… η Ανάγκη! Ξεκίνησε μια κίνηση σύνθεσης και συνεργασίας από νέους, αληθινά ανεξάρτητους, καταρτισμένους και ορεξάτους ανθρώπους του νησιού μας. Μια κίνηση από ανθρώπους που έχουν ως κεντρικό σύνθημα ότι η αυτοδιοίκηση πρέπει να απεξαρτηθεί από κομματικούς μηχανισμούς και πρακτικές. Μια κίνηση ανθρώπων που δικαιούνται να το λένε αυτό, διότι παρόλο που μπορεί να έχουν πολιτική άποψη ή να είναι πολιτικοποιημένοι, δεν ανήκουν σε κόμματα και κομματικούς μηχανισμούς (είμαστε μικρή κοινωνία…), δεν έχουν ασκήσει ποτέ εξουσία και ξέρουν να συνεργάζονται. Μια πρωτοβουλία ενεργών πολιτών, αρκετοί εκ των οποίων έχουν αποδείξει στην πράξη (μέσω δράσεων, όχι μόνο λόγων) ότι ενδιαφέρονται για τα κοινά του τόπου και που νιώθουν ότι πρέπει συνεχώς να το αποδεικνύουν, όπως άλλωστε και οι συμπoλίτες τους… Η κίνηση ξεκίνησε από μερικούς ως «φλόγα» και απευθύνεται σε όλους για να γίνει «πυρκαγιά». Είναι κίνηση ελεύθερων πολιτών (αντίστοιχη με αυτή της Γέρας Λέσβου)… και συμβαίνει για πρώτη φορά στη Λέσβο του (παλαιο)κομματισμού.

Πρόκειται για μια ομάδα προβληματισμού και παρέμβασης σε ζητήματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που καλεί τον πολίτη να συμμετέχει στα κοινά… Κεντρικό σύνθημα δεν είναι «να μας κρίνετε», αλλά «να συμμετέχετε» και «να γνωριστούμε», καθώς δεν πρόκειται για κόμμα ή παράταξη, αλλά για μια κίνηση πολιτών. Κεντρικός σκοπός είναι η καλλιέργεια πολιτειακής συνείδησης, η ανάπτυξη του τόπου και εν τέλει, ως αποτέλεσμα αυτών, η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να στοχεύει «στη βέλτιστη, σύγχρονη διαχείριση και αντιμετώπιση των ζητημάτων που απασχολούν τον τόπο μας», όπως αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη της κίνησης. Μέχρι σήμερα, η αυτοδιοίκηση ελέγχεται από κομματικούς μηχανισμούς και πρακτικές. Αυτό συμβαίνει παρόλο που το «αυτοδιοίκητο» ως έννοια δεν έχει σχέση με τον κομματισμό και παρόλο που, παραδόξως, το ίδιο διακηρύττουν και τα ίδια τα κόμματα. Δεν το τηρούν όμως… Η αλήθεια είναι ότι την αυτοδιοίκηση την εκμεταλλεύονται οι κομματικοί μηχανισμοί (όπως και τόσους συλλόγους, ιδρύματα, ενώσεις, ΜΜΕ, κλπ) για να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει οι πολίτες να απομακρυνθούν, ούτε να απορρίψουν το θεσμό της αυτοδιοίκησης… και να κλειστούν στον εαυτό τους απαξιώνοντας κάθε μορφή συλλογικότητας.

Παλαιότερα, όποιος έκανε λόγο για ανεξαρτησία και αξιοκρατία αντιμετωπίζονταν σχεδόν …ως εξωγήινος. Αν κάποιον, ως ενεργό πολίτη, τον ενδιέφεραν τα κοινά και η αυτοδιοίκηση, αυτός έπρεπε να δουλέψει και να συνεργαστεί με το ανθρώπινο δυναμικό που υπήρχε. Μερικοί παλαιότερα αποφάσισαν να το κάνουν, ωστόσο παρέμειναν πιστοί στην ιδέα της αυτοδιοίκησης, δεν ακολούθησαν κομματικά ή άλλα στερεότυπα και δεν εξομοιώθηκαν... Αντιθέτως, με το λόγο και τη στάση τους προετοίμαζαν το κλίμα για «κάτι καινούργιο». Ναι, τώρα είναι η εποχή που ο κομματισμός και οι καταστροφικές του επιπτώσεις έχουν πλέον γίνει ευρύτερα αντιληπτές και αποδεκτές και αρκετοί δηλώνουν «ανεξάρτητοι». Ωστόσο, άλλο τα λόγια και άλλο οι πράξεις... και η ανεξαρτησία θεμελιώνεται με νέα υλικά, όχι με υλικά κατεδάφισης. Σε ένα τοίχο πρόσφατα διάβασα τη φράση: «είμαστε οι Πρωτόγονοι μιας νέας Συνειδητότητας». Πολύ σωστά... περί αυτού πρόκειται! Οι περισσότεροι από τους κατά δήλωση «ανεξάρτητους», τα προηγούμενα χρόνια άσκησαν εξουσία, ανέπτυξαν μακροχρόνιες σχέσεις εξάρτησης, προώθησαν παλαιοκομματικούς τρόπους σκέψης και αντίληψης, καλλιέργησαν επιμελώς τέτοιες νοοτροπίες και πρακτικές και στην πραγματικότητα -άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο- συνεχίζουν να το κάνουν, ως μνηστήρες του τόπου… Κάποιοι όμως υποκρίνονται πως δεν βλέπουν αυτή τη ΔΙΑΦΟΡΑ. Αυτές είναι οι δυνάμεις (οι παλαιο- και πρόσφατα ...οι νεο- κομματικοί) που προσπαθούν να συντηρήσουν την παλιά τάξη πραγμάτων που μας έφερε στη σημερινή τραγική κατάσταση. Ενώ το μοντέλο τους κατέρρευσε και μαζί τους κατέρρευσε ένα ολόκληρο κράτος, εκείνοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά και βλέπουν αλλού… και οι πολίτες αποποιούμαστε των ευθυνών μας ως «πολίτες-πελάτες».

Το κόμικ θα μπορούσε να λέγεται «Οι περιπέτειες της "μικρής" Λέσβου»

Η Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Λέσβου είναι το πρώτο βήμα για μια ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ. Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί τούτος ο τόπος δεν πάει μπροστά; Κυκλοφορεί ευρέως η άποψη ότι αν κάποιος αποφασίσει να πάρει μια πρωτοβουλία και να βάλει ένα λιθαράκι, κάποιος άλλος, που δεν κάνει τίποτα, θα προσπαθήσει να τον τραβήξει πίσω. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της παρεμβατικής αυτής κίνησης, οι επιτήδειοι, και ειδικά αυτοί που διαχειρίζονται εξουσία (όντας τρόφιμοι και υποστηρικτές του παλιού συστήματος...) θα προσπαθήσουν να εξισώσουν το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ με το ΠΑΛΙΟ. Θα προσπαθήσουν να σπείρουν «δαιμόνια», να ανακαλύψουν «συνομωσίες», να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να πετάξουν «λάσπη». Ο λόγος προφανής: δεν επιθυμούν πρωτοβουλίες πολιτών «από κάτω προς τα πάνω», τις οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν και από τις οποίες νιώθουν πως απειλούνται... Προσωπικά θεωρώ ότι είναι γελοίο και ανέντιμο κάποιοι που ασκούν κάποια χρόνια εξουσία (λ.χ. πολιτικοί, ΜΜΕ) να κρίνουν και να δείχνουν εμπάθεια ή ακόμα και να κατακρίνουν πολίτες που δεν έχουν ποτέ ασκήσει εξουσία, που δεν ανήκουν σε κομματικούς μηχανισμούς και που ούτε καν τους γνωρίζουν σε προσωπικό επίπεδο, μόνο και μόνο επειδή προσπαθούν να κάνουν κάτι καινούργιο. Ωστόσο, ίσως αυτό είναι ενδεικτικό της κλειστής μας κοινωνίας και των συμπλεγμάτων που αυτή η κατάσταση κυοφορεί. Παντού όμως, υπάρχουν έντιμοι άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να προσπαθήσουν για κάτι καλύτερο για να μπορούν σήμερα και αύριο να κοιτάξουν στα μάτια τα παιδιά τους.

Η εναλλακτική πρόταση είναι ΕΔΩ! Ναι μπορούμε… ή τουλάχιστον οφείλουμε να προσπαθήσουμε... μια παρέα φίλων και συνοδοιπόρων! Μια κοινωνία πολιτών... Όχι να αντιδράσουμε στο παλιό, αλλά να προτείνουμε κάτι ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ... για να ορθοδρομήσουμε...και αυτό, σίγουρα, δεν αρέσει στους ΠΑΛΙΟΥΣ.

http://koinilogiki2014.blogspot.com

koinilogiki2014@gmail.com

http://www.facebook.com/groups/koinilogiki2014

Το σημερινό ζητούμενο στην Tοπική Aυτοδιοίκηση

Ποιος ο ρόλος της αυτοδιοίκησης;

Θεωρώ ότι η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να αποσκοπεί σε λύσεις φλεγόντων τοπικών ζητημάτων αγροτικής ανάπτυξης, καθαριότητας, περιβαλλοντικής διαχείρισης, κοινωνικής πρόνοιας, ανάπτυξης και συντήρησης υποδομών και κοινόχρηστων χώρων, αξιοποίησης κινητής και ακίνητης περιουσίας της, αξιοποίησης ευρωπαϊκών προγραμμάτων, συντονισμού και οργάνωσης υπηρεσιών διοίκησης και εκπαίδευσης προσωπικού, ορθής υλοποίησης δημοσίων έργων, αλλά και ευρύτερα ζητημάτων που αφορούν τον πολιτισμό, την ενέργεια, την οικονομία, την επιχειρηματικότητα, τον τουρισμό, την παιδεία, την πολιτική προστασία, την υγεία, τον αθλητισμό, τις μεταφορές, κλπ.  

Δεν πρέπει να στοχεύει σε φιέστες και φωτογραφήσεις, αλλά ούτε και σε κινηματικές ρητορείες και σε λαϊκίστικες υποσχέσεις προοριζόμενες για ευρεία κατανάλωση μέσω ΜΜΕ. Ούτε φυσικά  να αποσκοπεί σε συντήρηση δυσάρεστων ή αδιέξοδων καταστάσεων, σε μετάθεση των προβλημάτων, σε συνεχείς στείρες καταγγελίες εθνικών πολιτικών, σε τετριμμένες ανακοινώσεις και κορώνες αντιπολιτευτικού χαρακτήρα, σε συντήρηση της συγκρουσιακής κουλτούρας και σε καλλιέργεια προπαγάνδας, φανατισμού και διχασμού προς όφελος συγκεκριμένων πολιτικών σχημάτων.

Ελπίζω ότι οι πολίτες είναι σε θέση να γνωρίζουν τις βασικές διαφορές μεταξύ των αρμοδιοτήτων της αυτοδιοίκησης και αυτών της κεντρικής εξουσίας, ώστε να μη συγχέουν διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα και διαφορετικά ζητούμενα...

Η περίπτωση και οι ανάγκες της αυτοδιοίκησης στη Λέσβο

Στη Λέσβο, τα προβλήματα είναι ΥΠΑΡΚΤΑ και ΜΕΓΑΛΑ σχεδόν σε όλους τους παραπάνω τομείς...  και παρόλο που υπήρξαν τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικών ανάπτυξης, εδώ και πολλά χρόνια, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική πρόοδος σε κανένα τομέα (πολιτισμικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό, πολιτικό, οικονομικό). Δεν νομίζω πως φταίνε πάντα και για όλα οι εκάστοτε κυβερνήσεις (αφού σε άλλους τόπους η κατάσταση είναι διαφορετική), αλλά η ικανότητα, η νοοτροπία και οι πρακτικές των εγχώριων αυτοδιοικητικών, των αρμοδίων δημοσίων υπαλλήλων, των οργανωμένων συμφερόντων και πελατειακών σχέσεων (π.χ. εταιρίες που εδώ και χρόνια απομυζούν το δημόσιο), καθώς και η νοοτροπία και συμπεριφορά των πολιτών. Η τοπική μας κοινωνία μοιάζει με κακομαθημένο ενήλικα που αρνείται να ξεπεράσει την παιδική του ηλικία, να ωριμάσει και να εργαστεί παίρνοντας τη ζωή στα χέρια του και επιλέγει να συνεχίζει να ζει στο προστατευόμενο περιβάλλον της μητέρας του (δημοσίου) μη παράγοντας το απαιτούμενο έργο.

Αποτελεί λοιπόν ΚΟΙΝΟ συμπέρασμα το ότι στην αυτοδιοίκηση πλέον απαιτούνται ικανά άτομα που έχουν τη γνώση, την απαραίτητη κατάρτιση και εμπειρία αλλά και πρωτίστως την απαραίτητη παιδεία, το ήθος, τη βούληση, τη διάθεση συνεργασίας, την αυτογνωσία και τη δύναμη να αναλάβουν καθήκοντα οργάνωσης, σχεδιασμού, διαχείρισης, ελέγχου και συντονισμού. Τουλάχιστον αυτό θα έπρεπε να ισχύει σε μια πολιτισμένη κοινωνία, μετά από τόσα χρόνια παλιμπαιδισμού… 

Νέα άτομα μακριά από το κατεστημένο των τοπικών κομματαρχών, του αδιέξοδου οκνηρο-συνδικαλισμού, του παραγοντισμού, του «δούναι και λαβείν», των πελατειακών σχέσεων, της αλαζονείας, του στείρου μονοδιάστατου καταγγελτικού λόγου, των παρωχημένων ιδεολογικοπολιτικών αγκυλώσεων και συγκρούσεων, των θεωριών συνομωσίας που αναζητούν αιτίες και λύσεις σε «άλλους», κλπ.

Άτομα με πρότερο έντιμο βίο σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο. Ώριμα άτομα που δεν προσπαθούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα στο πολιτικό τους δόγμα (κατά την προκρούστεια λογική), που δεν θεωρούν εκ προοιμίου ως θύμα την κάθε κοινωνική, πολιτισμική ή φυσική ιδιαιτερότητα, που δεν προσπαθούν να επιβάλλουν με απολυταρχικό και δογματικό τρόπο την κάθε διαφορετικότητα στο «εμείς», που σέβονται στην πράξη τους συμπολίτες τους, που δεν πλέουν «όπου φυσάει ο άνεμος», που δεν φιλοδοξούν να «πουλήσουν» συναίσθημα, λαϊκισμό και φτηνή προπαγάνδα (π.χ. για να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά τους συμφέροντα), ούτε και να συμβιβαστούν με σκοτεινές πτυχές της πραγματικότητας «χτίζοντας» πολιτική καριέρα, αλλά να κατανοήσουν την πολυπλοκότητά της, τις αμφίδρομες σχέσεις και αλληλεπιδράσεις, τη συνεχή της εξέλιξη και να εργαστούν σιωπηλά πορευόμενοι βάσει ενός πλαισίου γνώσεων, αρχών και αξιών, υλοποιώντας λύσεις.

Ο κανόνας του Κομματισμού

Μέχρι σήμερα ο ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ήταν ο ΚΑΝΟΝΑΣ… Η πολιτικοποίηση γίνονταν υπό όρους («καλούπια») που βόλευαν το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο. Οι κομματικοί/ πολιτικοί μηχανισμοί και οι μνηστήρες του τόπου, κυριαρχούσαν σε βάρος των οποιονδήποτε άλλων σχέσεων, σε βάρους του ατόμου και της σχέσης του με το κράτος, σε βάρος της δικαιοσύνης, της αξιοσύνης και της τοπικής ανάπτυξης. Κυριαρχούσαν σε χώρους παιδείας, σε χώρους εργασίας, αλλά ακόμα και σε χώρους εθελοντισμού και ψυχαγωγίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απόκτηση γνώσεων, την εξάσκηση ικανοτήτων, την πνευματική καλλιέργεια του ατόμου, την παραγωγή έργου και την καλλιέργεια της πολιτειακής συνείδησης. Οι μηχανισμοί αυτοί, πολλές φορές δια μέσου της παιδείας (όπου γίνεται και η μεγάλη ζημιά), ερμήνευαν --και συνεχίζουν να ερμηνεύουν-- την πραγματικότητα με μονοδιάστατους τρόπους, οδηγώντας (άλλοτε έντεχνα και άλλοτε άτεχνα) σε συγκεκριμένα πολιτικά και ιδεολογικά σχήματα, τα οποία προέτασσαν ως μοναδικές διαδρομές. Παιδεία δεν είναι η υιοθέτηση πολιτικών στερεοτύπων... Φυσικά, όπως αποδεικνύονταν εκ των πραγμάτων, οι μηχανισμοί και οι άνθρωποί τους (αρκετές φορές σε ρόλο παιδαγωγού) δεν ενδιαφέρονταν για παιδεία και πνευματική καλλιέργεια, αλλά απώτερος σκοπός τους ήταν η ενδυνάμωση της πολιτικής τους ισχύος και επιρροής. Σήμερα οι εν λόγω μηχανισμοί συνεχίζουν να επιβιώνουν και να κυριαρχούν... κάποιοι από αυτούς αλλάζοντας κατευθύνσεις ή κομματικές στέγες, δίχως όμως να έχουν αλλάξει σκοπούς, συνήθειες και πρακτικές. Παρά ταύτα, η επίδραση και η ισχύς τους έχει μειωθεί… και αυτό είναι που πρέπει να κατανοήσουμε.

Γενικότερα, στην Ελλάδα η καλλιέργεια του κομματισμού βασίστηκε σε υλικά ανταλλάγματα και σε μια πολιτική θεωρία που εδραιώθηκε με προπαγάνδα και δογματισμό, περιορίζοντας και υπαναπτύσσοντας σκέψη και δράση. Όλο αυτό είχε εμφανές αρνητικό πολιτισμικό αντίκτυπο (π.χ. σε διαμόρφωση αντιλήψεων, συναισθημάτων, συμπεριφορών, νοοτροπιών, ισορροπιών).

Λεπτομέρεια του πίνακα " Η ψηφοφορία", William Hogarth, 1755

Το σημερινό ζητούμενο

Ερχόμαστε λοιπόν στο σημερινό ζητούμενο όσον αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση και τις δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις πολιτών… Στις προηγούμενες εκλογές είχε προβλεφθεί ότι οι πολιτικοί/ κομματικοί μνηστήρες «παλαιάς κοπής», όντας στερούμενοι γνώσεων, συνοχής, οράματος, αλλά και ικανοτήτων διοίκησης, σχεδιασμού, συντονισμού και οργάνωσης, θα αποτύγχαναν επικαλούμενοι συνεχώς εξωγενείς παράγοντες (π.χ. «Καλλικράτη», κρίση). Όμως, οι «επαγγελματίες» παλαιοκομματικοί (όσο και αν τώρα κάποιοι από αυτούς υποδύονται τους «ανεξάρτητους», η σκέψη, η νοοτροπία και η πρακτική τους δεν αλλάζει), βασιζόμενοι στην παλιά τους πελατεία, θα εμείνουν στην αλαζονική επανα-διεκδίκηση των προνομίων τους, δίχως ίχνος αυτογνωσίας και αυτοκριτικής, σε βάρος του τόπου τους και της εξέλιξής μας ως κοινωνία. Ήδη οι συμφωνίες τους «κάτω απ’ το τραπέζι», οι μοιρασιές εξουσίας (όπου η αξία των μνηστήρων δεν μετριέται από το αντικείμενο ενασχόλησης σε σχέση με το επίπεδο γνώσεων, κατάρτισης, κλπ, αλλά από την πολιτική ή κομματική τους επιρροή και τον αριθμό «χαρτιών» που μπορούν να μαζέψουν!) και τα ανταλλάγματα έχουν απλώσει και πάλι απειλητικά τη σκιά τους πάνω απ’ το κακόμοιρό μας νησί.

Από την άλλη, εμφανίζονται νέοι έντονα πολιτικοποιημένοι/ κομματικοποιημένοι μνηστήρες που καλούνε σε «ανατροπή»… [Εδώ να σημειώσω ότι σαφώς και η πολιτικοποίηση είναι θεμιτή, αλλά όχι όταν γίνεται με τους όρους, τις προυποθέσεις και τα στερεότυπα του σύγχρονου διεφθαρμένου πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου, ώστε να ελέγχονται οι καταστάσεις και να εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντά του]. Η «ανατροπή» αυτή, που θέλουν να γίνει μέσω ενός δήμου(;!), εστιάζει -και προφανώς αφορά- σε κυβερνητικές πολιτικές και όχι στα τοπικά «κακώς κείμενα». Διακηρύττουν ένωση πολιτών, αλλά εννοούν ένωση κομματικοποιημένων και πολιτικοποιημένων ατόμων συγκεκριμένου χρώματος. Διακηρύττουν ένωση, αλλά προτάσσουν τη μονόχρωμη σημαία τους. Αλήθεια, τι περιμένουμε να αλλάξει με τους πολιτικούς μνηστήρες «νέας κοπής»; Εξάλλου, κανένας δεν βλέπει ότι ακόμα και τα δεδομένα που διαμόρφωναν τον παραδοσιακό πολιτικό χάρτη έχουν αλλάξει; Γιατί προσπαθούν να διχάσουν την τοπική κοινωνία και να τη γυρίσουν πίσω (στον κομματισμό) αντί να τη βοηθήσουν να προχωρήσει μπροστά; Θέτω διάφορα ερωτήματα:

Τι είδους αυτοδιοίκηση θέλουμε; Ακατάσχετη πολιτικολογία, προπαγάνδα, σύνδρομα και διχασμό ή ελευθεροφροσύνη, ευρύτητα πνεύματος, επίσπευση συγκεκριμένων λύσεων και συμμετοχή κοινού; Κομματισμό σε χώρους παιδείας, εργασίας και εθελοντισμού και αέναη διαμαρτυρία ή από-κομματικοποίηση των ανελεύθερων αυτών χώρων, ωριμότητα και παραγωγή έργου;

Τι είδους δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις θέλουμε; Κινήσεις εντεταλμένων «άλλης κοπής» ή ανεξάρτητες πολυσυλλεκτικές κινήσεις σύνθεσης και συνεργασίας; Κινήσεις με κεντρικό σύνθημα την κατοχύρωση μόνιμης εργασίας των λίγων ή κινήσεις με κεντρικό σύνθημα τη συνεχή παραγωγή πραγματικού έργου προς όφελος των πολλών;

Τι συμβούλους θέλουμε; Ευχάριστους ή ωφέλιμους; Θέλουμε πολιτική εξάρτηση ή ανεξαρτησία; Συνθήματα και παπαγαλισμό ή σκέψη και τεκμηριωμένο λόγο; Εκλογοεμφανιζόμενους πολιτευτές ή ενεργούς πολίτες; Ημιμάθεια, έπαρση και «αιώνιο» συνδικαλισμό ή γνώση, κατάρτιση και εμπειρία; Οκνηρία και αδιάκοπη προβολή ή ικανότητα και αποτελεσματική εργασία;

Σας καλώ να σκεφτείτε... να σκεφτείτε με σοβαρότητα. Το Προσκλητήριο, κατ' ουσίαν, μένει το ίδιο (πριν κάποια χρόνια, δεν βρήκε ανταπόκριση, φέτος όμως ίσως σήμανε η ώρα). Ας κοιτάξουμε εκεί που θέλουμε να πάμε αλλιώς θα πάμε εκεί που κοιτάμε, όπως έλεγε ένας σπουδαίος γερμανός φιλόσοφος. Θα σας πρότεινα να μην καταλογίζετε φταίξιμο ή αναζητάτε συνεχώς άλλοθι σε απρόσωπες δομές και συστήματα… Ο Άνθρωπος έχει τις λύσεις. Ενημερώστε το συμπολίτη σας και δράστε υπεύθυνα. Ο τόπος μας έχει ανάγκη από συνειδητοποιημένους, αυτοδύναμους και αυτόφωτους πολίτες… όχι από άλλους μηχανισμούς πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων και από ανθρώπους του κομματικού σωλήνα, αυτοί πρέπει πια να αποδυναμωθούν. Και πολίτες δεν είναι απλά οι κάτοικοι, ούτε οι έχοντες εκλογικά δικαιώματα. Πολίτες είναι οι συμμετέχοντες στα κοινά…  οι πολίτες έχουν ΕΥΘΥΝΕΣ. Δεν μπορεί τη μια μέρα η πλειοψηφία ή έστω ένα μεγάλο μέρος των πολιτών να αποτάσσεται μετά βδελυγμίας τον κομματισμό, το πελατειακό σύστημα, την αναξιοκρατία και τη διχόνοια και την άλλη μέρα να δηλώνει τη στήριξή της σε τέτοια σχήματα, ενδυναμώνοντάς τα. Αυτό, από μόνο του, δηλώνει πολλά... Καλύτερη πολιτεία οικοδομείται όταν περισσότεροι πολίτες αναπτύσσουν την αίσθηση του καθήκοντος. Συνειδητοποιημένοι πολίτες είναι εκείνοι που, κατά το Σωκράτη, πριν την ελευθερία του λόγου, απαιτούν ελευθερία σκέψης και που για να ορθοποδήσουν συν-εργάζονται ως κοινωνία.

* Το παραπάνω κείμενο είναι οι σκέψεις ενός απλού πολίτη και εμπεριέχει πρόταση πλεύσης. Δίχως να τρέφω ψευδαισθήσεις ιστορικών αλλαγών, προσμένω το μέλλον και την πρόοδο για την οποία ίσως ήρθε η στιγμή να αναγεννηθεί… λόγω ανάγκης. Μην επηρεαστείτε ξανά από τις μονοδιάστατες αναγνώσεις της πραγματικότητας που είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των πολιτικών κομμάτων, των θεωριών, των κανόνων, των στερεοτύπων και των συμφερόντων τους... Η τοπική κοινωνία μας πρέπει να ξεπεράσει την παιδική της ηλικία και να ορθοδρομήσει. 

Άσμα ηρωικό...: η Δόξα νικάει το Θάνατο

Μακριά από τετριμμένους ξύλινους λόγους… και τις πολύχρωμες βιτρίνες της νέας εποχής.  

Ελύτης: «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» (απόσπασμα)

"Ποιος θ’ ανεβεί στο μυθικό και μαύρο ερημονήσι

Για ν’ ασπαστεί τα βότσαλα

Kαι ποιος θα κοιμηθεί

Για να περάσει από τους Ευβοϊκούς του ονείρου

Nά ’βρει καινούρια χέρια, πόδια, μάτια...

Aίμα και λαλιά

Nα ξαναστυλωθεί στα μαρμαρένια αλώνια

Kαι να ριχτεί ―αχ τούτη τη φορά―

Kαι να ριχτεί του Χάρου με την αγιοσύνη του!

[...]

Με βήμα πρωινό στη χλόη που μεγαλώνει

Aνεβαίνει μοναχός και ολόλαμπρος...

Γύζης: «Η δόξα νικάει το θάνατο»

Διασκευή στο τραγούδι "Λευτεριά" του Νάσου Παναγιώτου σε στίχους Νίκου Καζαντζάκη: http://www.youtube.com/watch?v=wjHn2evmrns

Ενημέρωση από τον Περιβαλλοντικό Σύλλογο Παμφίλων - Πεπραγμένα 2013

Η παρακάτω Έκθεση Πεπραγμένων 2013 δημοσιεύτηκε στην Έκδοση του Συλλόγου Παφλιωτών Αθήνας "Πάμφιλα" στο φύλλο 18 του Ιουλίου 2013 (σελ. 15).

Παραστάσεις Πολιτικής Αγωγής

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Παραστάσεις Πολιτικής Αγωγής σε υποθέσεις που αφορούσαν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κατοίκων και της προστασίας του περιβάλλοντος από παραβάσεις κατά τη λειτουργία οχλουσών μονάδων, οι οποίες αφορούσαν προηγούμενα έτη (κυρίως τα έτη 2009-2010, αλλά εκδικάστηκαν φέτος), μετά από αυτεπάγγελτες διώξεις του Εισαγγελέα Πρωτοδικών.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Επιβολή ποινών και πρόστιμα για τους παραβάτες.

 

Ενεργοποίηση υπηρεσιών ελέγχου ποιότητας περιβάλλοντος

 

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: Ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος προσκόμισε στις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου νεότερα στοιχεία που επιβεβαίωσαν τη συνέχιση της περιβαλλοντικής υποβάθμισης της παραλίας Παμφίλων, μετέφερε τις εμπειρίες, τις μαρτυρίες και τις καταθέσεις των κατοίκων της περιοχής και ενημέρωσε τους αρμοδίους για την πάγιά τους υποχρέωση να παρακολουθούν τη λειτουργία των εγκαταστάσεων της παραλίας στο πλαίσιο ευθύνης και αρμοδιότητάς τους.

Οι αρμόδιες αυτές υπηρεσίες, κατά κύριο λόγο, είναι η Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωροταξίας (ΠΕΧΩ) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου η οποία γνωμοδοτεί για τις περιβαλλοντικές άδειες, η Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφέρειας Β. Αιγαίου που γνωμοδοτεί για τις άδειες λειτουργίας και είναι υπεύθυνη να κάνει ελέγχους/αυτοψίες, όπως και το Κλιμάκιο Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος (ΚΕΠΠΕ).

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πληροφορούμε τα μέλη και τους φίλους μας ότι μετά από τις παρεμβάσεις μας  οι αρμόδιες υπηρεσίες κινητοποιήθηκαν και έγιναν επιτόπιοι απαραίτητοι έλεγχοι.

 

Κατάθεση γραπτών αναφορών σε Εισαγγελέα και Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: Μετά και από τα πορίσματα των υπηρεσιών, ο σύλλογος προχώρησε σε γραπτές αναλυτικές αναφορές σε Εισαγγελέα και σε Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε:

Α) κατάθεση αναφοράς στον Εισαγγελέα, ενημερώνοντας αναλυτικά για τις εξελίξεις και ζητώντας «τη διερεύνηση ενδεχομένου τέλεσης κάθε αξιόποινης πράξης που μπορεί να προκύψει από τα αναφερόμενα πραγματικά περιστατικά και την σύμφωνα με το νόμο τιμωρία παντός υπευθύνου.»

Β) κατάθεση αναφοράς στον αρμόδιο αντιπεριφερειάρχη ενημερώνοντας αναλυτικά για τις εξελίξεις και ζητώντας την εφαρμογή των Νόμων 3325-2005 και 1650/86.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Αναμένεται…


Αποκατάσταση ηλεκτροφωτισμού  παραλίας Παμφίλων

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Εν όψει της θερινής περιόδου, αιτηθήκαμε από τους αρμοδίους την αποκατάσταση του ηλεκτροφωτισμού της παραλίας. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον ηλεκτροφωτισμό της ακτογραμμής εδώ και αρκετά χρόνια δεν υπάρχουν λάμπες και οι κολώνες τους έχουν σκουριάσει προκαλώντας αισθητική όχληση. Οι λάμπες, λοιπόν, έπρεπε να αντικατασταθούν και οι κολώνες τους να βαφούν. Στην περίπτωση που η συντήρησή τους κρίνονταν ανέφικτη, ζητήσαμε την αποκόλληση και απομάκρυνσή τους. Η ίδια κατάσταση περίπου επικρατεί και στον ηλεκτροφωτισμό του πάρκου (έχουν προκληθεί φθορές από βανδαλισμούς). Ο ηλεκτροφωτισμός της ακτογραμμής είναι ευθύνη του Λιμενικού Ταμείου Λέσβου, ενώ ο ηλεκτροφωτισμός του πάρκου είναι ευθύνη του Δήμου Λέσβου.  

Από τις 15/4/2011 ζητήσαμε εγγράφως από το Λιμενικό Ταμείο την αποκατάσταση του ηλεκτροφωτισμού της ακτογραμμής, η οποία εγκρίθηκε λίγους μήνες αργότερα με την Απόφαση 184/2011, δίχως όμως να υλοποιηθεί ποτέ… Από το Δήμο Λέσβου ζητήσαμε την αποκατάσταση του ηλεκτροφωτισμού του πάρκου, με την από 23/5/2011 επιστολή μας, δίχως να έχουμε πάρει απάντηση… Έτσι επισκεφτήκαμε το Λιμενικό Ταμείο και αφού τους ενημερώσαμε προφορικώς, καταθέσαμε την ανάλογη αίτηση για την εφαρμογή της απόφασης αποκατάστασης του ηλεκτροφωτισμού της παραλίας (αριθμός πρωτοκόλλου 1092/15-4-2013), ενώ το θέμα μεταφέρθηκε προφορικώς και στο Δήμο.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Ο τεχνικός του Λιμενικού Ταμείου επικοινώνησε μαζί μας για να μας πληροφορήσει ότι η επιδιόρθωση του φωτισμού έχει ξεκινήσει. Δεν έχουν αποκατασταθεί όμως ακόμα όλες οι λάμπες. Από το Δήμο Λέσβουαποκαταστάθηκαν κάποιες λάμπες του πάρκου, το οποίο όμως πρέπει να δεντροφυτευτεί και να συντηρηθεί. Υπενθυμίζουμε ότι πρόπερσι το καλοκαίρι μέλη του περιβαλλοντικού συλλόγου ανέλαβαν τον ευπρεπισμό του πάρκου, μαζεύοντας σπασμένα μάρμαρα και σκουπίδια, κόβοντας χόρτα, βάφοντας παγκάκια, κάδους και όργανα παιδικής χαράς. Η καθαριότητα, ο ευπρεπισμός και η διασφάλιση της ποιότητας ζωής είναι υπόθεση όλων μας (όταν οι αρχές αδιαφορούν…). Άποψή μας είναι ότι πρέπει να γίνονται δημόσιες παρεμβάσεις πολιτών ή συμβούλων στους εκπροσώπους των αρμοδίων δημοτικών αρχών, όταν εκείνοι έρχονται για να παραστούν σε εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο πάρκο.
 

 

Έλεγχος ποιότητας υδάτων και καταλληλότητας κολύμβησης στην παραλία Παμφίλων

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: Όπως γνωρίζετε, τους καλοκαιρινούς μήνες αρκετοί συμπολίτες μας κάνουν μπάνιο στην παραλία Παμφίλων κάτω από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, ενώ στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν και πολλοί επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες (αρκετοί μάλιστα ψαρεύουν στη Σκάλα). Το γεγονός αυτό μας ανησυχεί ιδιαιτέρως, καθώς πρόκειται ίσως για την πιο βιομηχανικά φορτισμένη παραλία ολόκληρου του νησιού που βρίσκεται εντός κατοικημένου οικισμού, αν λάβουμε υπόψη τις οχλούσες εγκαταστάσεις της ΕΑΣΛ, τις αποθήκες BP και ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ, το μικρό πλέον μέρος των αστικών λυμάτων των Παμφίλων (βγαίνουν κάτω από το πάρκο της παραλίας) αλλά και των αστικών λυμάτων του Αφάλωνα (βγαίνουν μετά τις αποθήκες της ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ λίγο πριν το Φοινικόδασος)  τα οποία δέχεται η θάλασσά μας. Έτσι, ζητήσαμε τη λήψη δειγμάτων ανάλυσης ποιότητας νερού και ιζημάτων βυθού. Το σχετικό έγγραφο που καταθέσαμε στο  Λιμενικό έχει προωθηθεί στις Αρμόδιες υπηρεσίες (αριθ. πρωτ. 531.4-3/2013/27-3-2013), τις οποίες έχουμε επισκεφτεί και ενημερώσει καταλλήλως.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Η παραλία Παμφίλων πλέον εντάχθηκε στο δίκτυο παρακολούθησης ποιότητας ύδατος (ο πρώτος έλεγχος μας είπαν ότι θα γίνει σε ενάμιση χρόνο), όπως ζητήσαμε από τη  Διεύθυνση Υδάτων της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Όσο για τη λήψη δειγμάτων ανάλυσης ποιότητας νερού και ιζημάτων βυθού που είναι και το σημαντικό, θα ξαναγίνουν επαφές με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου που είναι αρμόδια για το θέμα και ίσως  ζητηθεί η βοήθεια του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

* Αργότερα, στις αρχές Αυγούστου, με απόφαση του Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου απαγορεύτηκε το κολύμπι στο "ρέμα Παμφίλων που εκβάλει στο Πυρηνελαιουργείο της Ε.Λ.Σ. Λέσβου σε ζώνη 200μ. από την εκβολή του από κάθε πλευρά" για ευνόητους λόγους (δίχως όμως να τοποθετηθούν οι απαραίτητες πινακίδες σήμανσης)…
 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Οι παραπάνω ενέργειες πραγματοποιήθηκαν το 2013. Όλα τα παραπάνω έγγραφα και περαιτέρω πληροφορίες είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεση των μελών και φίλων του συλλόγου μας.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ αν διαπιστώνετε κάτι επιλήψιμο ή κάτι που σας ενοχλεί και αφορά τον τομέα του περιβάλλοντος να μας το αναφέρετε. Για περιστατικά έντονης δυσοσμίας ή ρύπανσης κάθε μορφής μπορείτε επίσης να απευθύνεστε στον κ. Καρατζά Ιωάννη (Προϊστάμενος Διεύθυνσης ΠΕΧΩ Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου) στο τηλέφωνο 22510 47622 ή στην κ. Ατσικπάση Μάρθα (Διεύθυνση Ανάπτυξης Περιφέρειας Β. Aιγαίου) στο τηλέφωνο 22513 53313.

Θα χαρούμε να μας καταθέτετε τις σκέψεις και τις προτάσεις σας. Παρακαλούμε για τη στήριξη, την ενεργή συμβολή και τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ σας, διότι η σωστή διαχείριση του περιβάλλοντος, η προστασία της δημόσιας υγείας και η διασφάλιση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής είναι υπόθεση όλων μας.

Η διεύθυνσή μας στο facebook είναι: https://www.facebook.com/PerivallontikosSyllogosPamfilon.

 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΜΦΙΛΩΝ

O ποιητικός λόγος του Ελύτη ως μονάδα για τη μέτρηση του κόσμου

Αφήγηση μέσα από 4 επιλεγμένα αποσπάσματα από διαφορετικά χωρία του Οδυσσέα Ελύτη και μια φωτογραφία:

«Μια φωτογραφική μηχανή κρυμμένη μέσα στην κακή ποίηση μας καταδικάζει να ξαναβλέπουμε αυτά που πολλές φορές είδαμε – και να μη βλέπουμε αυτά που δεν είδαμε ποτέ. Σίγουρα η παρατηρητικότητα είναι μεγάλο ελάττωμα για τον ποιητή• που καταντά, στο τέλος, τα σύννεφα να τα παίρνει για σύννεφα.»

~ από το «Εν λευκώ»

«Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ‘χει από μιας αρχής δοθεί;»

~ από τα «Ανοιχτά Χαρτιά»

 

«Επειδή -να το πούμε κι αυτό- ελευθερία δεν είναι να κινείσαι ανεμπόδιστα στο πεδίο που σου έχει δοθεί. Να διευρύνεις αυτό το πεδίο, και δη κατά τη διάσταση της αναλογίας των αισθήσεων, αυτό είναι. Διαθέτοντας καινούριες μονάδες για τη μέτρηση του κόσμου.»

~ από το «Εν λευκώ»

«EΛEYΘEPIA

Για σένα θα δακρύσει από χαρά ο ήλιος

Στεριές ιριδοχτυπημένες πέφτουν στά νερά

Kαράβια μ’ ανοιχτά πανιά πλέουν μες στους λειμώνες

Tα πιο αθώα κορίτσια

Tρέχουν γυμνά στα μάτια των αντρών

Kι η σεμνότη φωνάζει πίσω από το φράχτη

Παιδιά! δεν είναι άλλη γη ωραιότερη...»

~ από το «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας»

 

Η φωτογραφία είναι απέναντι από τις νησίδες Τουκμάκια στην ευρύτερη περιοχή του Μανταμάδου, 21.4.2013

 

Θερινό Ηλιοστάσιο

Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ
κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι
ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.
Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας
κατακλυσμὸς τῆς ζωῆς.

[…]

Τὸ μεγάλο τριαντάφυλλο
ἤτανε πάντα ἐδῶ
στὸ πλευρό σου βαθιὰ μέσα στὸν ὕπνο
δικό σου καὶ ἄγνωστο.

[…]

Μιλοῦσες γιὰ πράγματα ποὺ δὲν τά ῾βλεπαν
κι αὐτοὶ γελοῦσαν.

[…]

Σὲ κοίταζα μ᾿ ὅλο τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι ποὺ ἔχω.

[…]

Λίγο ἀκόμη καὶ θὰ σταματήσει ὁ ἥλιος.
Τὰ ξωτικὰ τῆς αὐγῆς
φύσηξαν τὰ στεγνὰ κοχύλια·

[…]

Τώρα,
μὲ τὸ λιωμένο μολύβι τοῦ κλήδονα
τὸ λαμπύρισμα τοῦ καλοκαιρινοῦ πελάγου,
ἡ γύμνια ὁλόκληρής της ζωῆς·
καὶ τὸ πέρασμα καὶ τὸ σταμάτημα καὶ τὸ πλάγιασμα καὶ τὸ τίναγμα
τὰ χείλια τὸ χαϊδεμένο δέρας,
ὅλα γυρεύουν νὰ καοῦν.

[…]

Κι ἐκεῖνα ἀκόμη ποὺ δὲν πέρασαν
πρέπει νὰ καοῦν
τοῦτο τὸ μεσημέρι ποὺ καρφώθηκε ὁ ἥλιος
στὴν καρδιὰ τοῦ ἑκατόφυλλου ρόδου.

~ Αποσπάσματα από το «Θερινό Ηλιοστάσιο» του Γεωργίου Σεφέρη

“Flaming June”, Fredrick Lord Leighton

"Summer Solstice" - Of the Wand and the Moon

Σκέψεις περί Παιδείας...

Παιδεία δεν είναι η υιοθέτηση πολιτικών στερεοτύπων. Παιδεία δεν είναι το προϊόν της «πολιτικώς ορθής» σκέψης που αναμασά και ενίοτε επιβάλλει η κουλτούρα των ΜΜΕ τις 2-3 τελευταίες δεκαετίες διαμορφώνοντας, εν πολλοίς, τη ρητορική και τις πρακτικές του αγελαίου ανυποψίαστου όχλου.

Αναρωτηθείτε: κατά πόσο διαφέρουν οι «ελεύθερες» γνώμες μας; Είναι πραγματικά ελεύθερες και που έγκειται η διαφορετικότητα και η ιδιαιτερότητά τους;

Η θεμελιώδης αρχή της παιδείας είναι η σωστή ανατροφή (Πλάτων, Νόμοι). Η καλλιέργεια της αρετής είναι έργο παιδείας (Πλούταρχος, Ηθικά). Και όπως λέει ο Πλάτων στην Πολιτεία: «Μια μόνο μορφή της αρετής υπάρχει, άπειρες όμως της κακίας». Συνεπώς, η παιδεία δεν πρέπει να υπηρετεί δόγματα, αλλά την ελευθερία και τον πολιτισμό (βλ. το διαχρονικό ορισμό του). Να υπηρετεί την ολοκληρωμένη σκέψη. Να υπηρετεί το ωφέλιμο και όχι το ευχάριστο. Να υπηρετεί την εντιμότητα σε κάθε επίπεδο. Να πλάθει ευγενείς και γενναίες ψυχές και να αναμορφώνει τον πολίτη, τόσο στο πνεύμα όσο και στο σώμα. Να μην ρέπει προς το μέτριο, αλλά προς το άριστο και το υψηλό, ενισχύοντας τις αρετές της δικαιοσύνης και της σωφροσύνης, τις αξίες και τα ιδανικά, κάτι που απαιτεί (πνευματικό και σωματικό) κόπο και παραγωγή έργου. Ο μεγάλος ποιητής και διανοητής Charles Baudelaire εναντιώνεται στη ρήση του Sir Marc Girardin: «Ας είμαστε μέτριοι!» η οποία «εμπεριέχει τεράστιο μίσος ενάντια στο έξοχο». Και ο Νίτσε, στο Λυκόφως των Ειδώλων, συμπληρώνει: «Για τον μέτριο, το να είσαι μέτριος είναι ευτυχία».

Εν αντιθέσει, τα διαφόρου τύπου σύγχρονα δόγματα (πολιτικά, θρησκευτικά, κλπ), που υπηρετούν διαφόρων ειδών συμφέροντα, για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να συνεχίσουν το έργο τους, οφείλουν να προάγουν τη μετριότητα και να αντλούν όσο περισσότερη «πελατεία» γίνεται. Στην προσπάθειά τους να ερμηνεύσουν τον κόσμο, τοποθετούν αντιλήψεις και συμπεριφορές σε «κουτάκια» (ταμπέλες) και επαφίενται στο συναίσθημα, φωνασκώντας (με διάφορους έντεχνους ή άτεχνους τρόπους) ως σύγχρονοι "ιεροεξεταστές" ή και "ιεραπόστολοι", μη διστάζοντας να προβοκάρουν τους «άλλους» (ιθαγενείς;), να καλλιεργήσουν φόβο και να διαστρεβλώνουν νοήματα. Προκρούστεια λογική – Προκρούστεια πρακτική… Στις μέρες μας, όπου η μετριότητα και η Προκρούστεια κλίνη κυριαρχούν, φαντάζει επιβεβλημένη μια επάνοδος του Θησέα.

Ο ληστής Προκρούστης προσκαλούσε τα θύματά του να ξαπλώσουν σ' ένα σιδερένιο κρεβάτι (τη λεγόμενη Προκρούστεια κλίνη) κόβοντας το τμήμα του σώματός τους που περίσσευε από αυτό (αν το θύμα ήταν ψηλότερο) ή τραβώντας τα άκρα τους για να φτάσουν στο μήκος του (αν το θύμα ήταν κοντύτερο). Όπως φαίνεται και στο ερυθρόμορφο αγγείο, ο Θησέας τιμώρησε τον Προκρούστη για την αιματηρή του δράση, τοποθετώντας τον στο ίδιο του το κρεβάτι.

Στο συναίσθημα και στα στερεότυπα (βλ. ορισμό τους) καταφεύγουν όσοι θέλουν να πετύχουν τους σκοπούς τους, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν μέσω του ορθολογισμού, της ολοκληρωμένης κριτικής σκέψης και, πολλές φορές, μέσω της ηθικής, της αρετής και της αξιοσύνης. Δηλαδή, δεν μπορούν, κατ' ουσίαν, να αντιμετωπίσουν το «εμπόδιο» της παιδείας (άσχετα αν αναφέρονται σε αυτή και την επικαλούνται για ωφελιμιστικούς λόγους). Έτσι, προσφεύγουν στην εμπορία συναισθήματος και τη δημιουργία ή αναπαραγωγή και διάδοση στερεοτύπων (κατ' επιλογή). Και, συχνά, λόγω της επίμονης και υπερβατικής αυτής τους προσπάθειας, ξεγελασμένα ίσως από την ρητορεία, την πολυμάθεια (που δεν αποτελεί γνώση από μόνη της) και τη δημαγωγία, πείθονται τα πλήθη --ειδικά όταν πρόκειται για λαούς που λειτουργούν περισσότερο με το συναίσθημα, όπως ο δικός μας-- και χάνεται το μέτρο… Έτσι τοποθετούνται οι βάσεις υποθήκευσης του συλλογικού μέλλοντος.

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, αρκετοί καλοθελητές (είτε συνειδητά, είτε όχι), στολισμένοι με όμορφο περιτύλιγμα (π.χ. κάποιες ορθές και τεκμηριωμένες θέσεις, «γραβάτα» επικοινωνιακής τακτικής), ορμώμενοι από το γενικότερο έλλειμμα παιδείας, ορισμένες φορές «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν τη κάμηλο», βλέποντας κοντόφθαλμα, (υπερ)εστιάζοντας επιλεκτικά και κρίνοντας μεροληπτικά, αναλύοντας μονομερώς πράγματα και καταστάσεις που πολλές φορές δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν, ούτε να κατανοήσουν, ούτε να αναζητήσoυν παραπέρα, διότι πρωτίστως δεν τους απασχολεί να το κάνουν (έχοντας προ πολλού διαμορφώσει έναν υπεφίαλο "market-oriented" ή "media-oriented" δογματισμό... που ενίοτε βαφτίζουν και «προοδευτισμό»). Χαρακτηριστικό το ότι συνήθως ενοχλούνται από την έκφραση μιας «άλλης άποψης» (άσχετα αν εκφράζει μειονότητες ή πλειονότητες πολιτών), την οποία άμεσα προσπαθούν να «δαιμονοποιήσουν» ή και να αποκλείσουν. Συνήθεια χρόνων πολλών... Μπορούμε να αναγνωρίσουμε πολλά τέτοια παραδείγματα στην καθημερινότητά μας (βλ. κομματικοί πάτρωνες και λαλίστατοι πολιτικολόγοι, ανίκανοι πολιτικοί, αργόσχολοι συνδικαλιστές, εθελοντές βιτρίνας, ιδεοληπτικοί πολίτες, συγκεκριμένοι ειδησεογραφικοί ιστότοποι, συγκεκριμένες εφημερίδες, κ.α.) και σε αρκετές περιπτώσεις να αποτιμήσουμε τη συνέργια-συνεργασία τους.

Όμως, η ανθρώπινη «πραγματικότητα» ως αποτέλεσμα αμφίδρομων σχέσεων και αλληλεπιδράσεων που μεταβάλλονται στο χώρο και στο χρόνο είναι σύνθετη και πολύπλοκη, γι' αυτό και δεν μπορεί να ερμηνευτεί βάσει κάποιου δόγματος. Το ίδιο και ο ανθρώπινος νους… Κατά συνέπεια, ο ρόλος της παιδείας είναι πρωτεύουσας σημασίας. Το συμπέρασμα αυτό παρόλο που είναι ευρέως αναγνωρισμένο και αποδεκτό, δεν βρίσκει την εφαρμογή του στην πράξη. Εξ ου και η ρήση του μεγάλου Σολωμού: «Δυστυχισμένε μου λαέ καλά και αγαπημένε. Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε». Όπως λέει και ο Αριστοτέλης στα Μεταφυσικά του, η γνώση της αλήθειας προϋποθέτει γνώση της αιτίας, οπότε απαιτείται και σωστός απολογισμός της πρότερης κατάστασης (βλ. την Προκρούστεια κλίνη στην περίπτωσή μας). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι, σύμφωνα με νόμο της φυσικής, η δράση φέρνει αντίδραση. Αλήθεια, πόσοι πραγματικά μπορούν να διαβάσουν πίσω απ’ τις γραμμές;

Φύλακες (κατά Πλάτωνα), γρηγορείτε, οι καιροί είναι δύσκολοι… και το πρόσωπο της αλήθειας, που (αχνο)φαίνεται λόγω της αποσύνθεσης και της μετάβασης από την εποχή της διαφθοράς και της στασιμότητας, της παρατεταμένης και πλαστής ευμάρειας, σε μια άλλη εποχή, φαντάζει όλο και πιο σκληρό…ενάντι στην πολυπρόσωπη Λερναία Ύδρα και στον κακό μας εαυτό.

Δείτε: "Η έννοια της παιδείας στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ως προς τη συγκρότηση ανεπτυγμένης κοινωνίας" της Δρ. Αναστασίας Τσώνη

~ http://www.filosofia.gr/item.php?id=702

Πρωτομαγιά

Η Πρωτομαγιά του Οδυσσέα Ελύτη

(από το "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απρίλη", 1984)

"Πιάνω την άνοιξη με προσοχή και την ανοίγω:

Με χτυπάει μια ζέστη αραχνοΰφαντη
ένα μπλε που μυρίζει ανάσα πεταλούδας
οι αστερισμοί της μαργαρίτας όλοι αλλά
και μαζί πολλά σερνόμενα ή πετούμενα
ζουζούνια, φίδια, σαύρες, κάμπιες και άλλα
τέρατα παρδαλά με κεραίες συρμάτινες
λέπια χρυσά λαμέ και πούλιες κόκκινες

Θα ‘λεγες, έτοιμα όλα τους να παν
στο χορό των μεταμφιεσμένων του Άδη."

Η μελοποίηση της Αγγελικής Ιωαννάτου με την Κατερίνα Φωτεινάκη: 

http://www.youtube.com/watch?v=dL3p8PDg2lk&feature=player_detailpage
 

 ...και ο Mάης του Γιάννη Τσαρούχη